Na przykład pewnego dnia spotkała znajomą, która nie przywitała się i przeszła obojętnie. To wydarzenie wywołało u Anny wiele negatywnych myśli. Oto co napisała: Zdarzenie: Znajoma przeszła obok mnie bez przywitania. Co myślę i czuję: Chyba jest na mnie zła. To wywołało strach i odrzucenie. Dowody: Poważny i nieprzyjemny Przy nerwicy odradzalabym leki pobudzajace, natomiast na depresje uspokajajace nic nie dadza Wiec zdecyduj sie, na co chcesz sie. Pn, 18-12-2006 Forum: Zdrowie kobiety - Re: Jakie tabletk na depresje, nasenne, bez recep Zastanawiam się dlaczego więc lekarze uparcie przepisują mi leki zwiększające poziom serotoniny, mimo że żaden z nich na mnie mnie nie działał. Jednak raz jako jeden z leków został mi przepisany neuroleptyk w dawce stosowanej do leczenia objawów negatywnych schizofrenii jednak z mojej własnej winy i nieostrożności nie mogłem MAM DEPRESJE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o MAM DEPRESJE; Mam depresje Na Dobre i Na Złe; Gazeta.pl Forum spis tematów mam depresje Mam 30 lat, od 12 lat leczę się na schizofrenie a od około 6 lat na depresje i stany lękowe. Od kilku miesięcy jestem na rencie i niedawno również uzyskałem mieszkanie socjalne. Czuje sie totalnie bezużyteczny, w polsce nikt mnie nie chce A ja miałam depresje bardzo ciezka, przez rok bralam leki, nieuzalezniajace niby ale uzaleznily moj mozg od serotoniny, bardzo zle sie czulam biorac te leki, przy pomocy madrych terapeutow od uzaleznien udalo mi sie leki te odstawic. wiec rok leki bralam i mialam depresje, rok po odstawieniu lekow mialam lęki zwiazane ze spadkiem serotoniny. ale co wazniejsze z mojego doswiadczenia A jak się zdecydujesz jednak pić to zadzwoń do swojego lekarza i zapytaj na ile wcześniej musisz odstawić leki i kiedy zażyć je po imprezie. Pamiętaj też, że odstawienie nawet krótkotrwałe antydepresantów ma wiele skutków ubocznych, bo nigdy nie rzuca sie takich leków od razu, tylko stopniowo. bkkk. Zdrowie Zobacz nową zawartość Proszę się zalogować aby odpowiedzieć #1 Napisany 06 wrzesień 2009 - 23:03 Leki na depresję. Czy są one bezpieczne? Coś niedobrego dzieje się z moją dziewczyną i lekarz przypisał jej leki na depresję... nie zaszkodzą jej? Martwię się... Chcę żeby się jej polepszyło, ale boję się, żeby nie było gorzej... 0 Wróć do góry Doradca KFD Doradca KFD KFD pro Siemka, sprawdź ofertę specjalną: Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego: #2 Napisany 07 wrzesień 2009 - 12:00 0 użytkowników czyta ten temat 0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników → Zdrowie Dołącz do aby uzyskać darmową pomoc Ekspertów - Ułożenie planu diety, treningu, suplementacji. - Porady dietetyków, lekarzy, sportowców. - Setki filmów instruktażowych, poradników i ciekawostek. - Miliony ciekawych dyskusji w obrębie KFD. -... i wiele więcej :) Leczenie depresji nie jest proste. Podstawową rolę odgrywają tutaj farmakoterapia oraz psychoterapia, ważna jest jednak także psychoedukacja chorego i jego najbliższego otoczenia. W leczeniu zaburzeń depresyjnych znajdują zastosowanie również i inne metody. Jak leczy się depresję, kiedy pacjent z depresją może być leczony ambulatoryjnie, a kiedy musi być hospitalizowany i jakie zmiany w leczeniu depresji może przynieść przyszłość? Depresja leczenie Spis treściLeczenie depresji: leczenie farmakologiczneLeczenie depresji: zasady farmakoterapiiLeczenie depresji: psychoterapiaLeczenie depresji: psychoedukacjaLeczenie depresji: postępowanie u dzieci i młodzieżyLeczenie depresji u kobiet w ciążyLeczenie depresji: rola ruchu, diety i innych oddziaływańLeczenie depresji: depresja lekooporna i depresja psychotycznaLeczenie depresji: elektrowstrząsyLeczenie depresji: nowoczesne metodyLeczenie depresji: leczenie ambulatoryjne a hospitalizacjaLeczenie depresji: kto powinien je prowadzić? Leczenie depresji to jedno z największych wyzwań współczesnej psychiatrii. Rozpowszechnienie depresji jest tak duże, że staje się ona powoli jednym z najczęściej występujących u ludzi problemów zdrowotnych – Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że na całym świecie zmagać się z nią może nawet ponad 264 milionów pacjentów. Depresja może wystąpić w każdym wieku, pojawia się bowiem zarówno u dzieci, jak i u młodych dorosłych czy seniorów. W różnych grupach wiekowych nie tylko różny może być przebieg i obraz kliniczny zaburzeń depresyjnych, ale i problem u pacjentów w różnym wieku wymagać może odmiennych oddziaływań terapeutycznych. Inaczej bowiem przebiega leczenie depresji u dziecka, a inaczej u młodej osoby dorosłej czy u seniora. Leczenie depresji: leczenie farmakologiczne Farmakoterapia w mniemaniu wielu pacjentów jest podstawową metodą leczenia depresji i rzeczywiście, typowo to właśnie ona jest wykorzystywana jako oddziaływanie lecznicze pierwszego rzutu w przypadku tego zaburzenia psychicznego. Wśród różnych teorii dotyczących patogenezy depresji jedną z popularniejszych jest ta, według której zaburzenia nastroju spowodowane miałyby być nieprawidłowymi poziomami różnych neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Leki przeciwdepresyjne wpływają zaś na stężenia takich neurotransmiterów, jak dopamina, serotonina czy noradrenalina. Preparaty przeciwdepresyjne zmieniać mogą stężenia różnych neuroprzekaźników w organizmie, w związku z czym pogrupowane są one według tego, na jakie dokładnie spośród tych substancji wpływają. Poszczególne wykorzystywane w psychiatrii antydepresanty przypisywane są do takich grup, jak: inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI, ich przykładami są fluoksetyna, escitalopram oraz sertralina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI, do nich zaliczane są wenlafaksyna i duloksetyna), inhibitory monoaminooksydazy (w skrócie IMAO, ich przedstawicielem jest moklobemid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (w skrócie TLPD, do tej grupy należą np. opipramol i klomipramina), selektywne inhibitory wychwytu noradrenaliny (ang. noradrenaline reuptake inhibitor, w skrócie NARI, przedstawicielem tej grupy jest reboksetyna), leki o nietypowej budowie i mechanizmie działania (takie jak np. tianeptyna czy mirtazapina). Ciężko jednoznacznie wskazać, który z dostępnych preparatów przeciwdepresyjnych można uznać za najskuteczniejszy – poszczególne z tych leków cechują się bowiem odmiennym profilem działania. Przy zalecaniu pacjentowi któregoś z tych środków pod uwagę należy wziąć zarówno jego wiek, schorzenia towarzyszące i to, jakie inne preparaty zażywa, ale przede wszystkim to, jakie objawy depresji dominują u chorego. Wtedy bowiem, gdy depresja przebiega z: znacznym zahamowaniem i brakiem energii – preferowane są wenlafaksyna, bupropion czy moklobemid, znacznym nasileniem lęku – wybierane są leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, wenlafaksyna, natręctwami – preferowane klomipramina czy leki z grupy SSRI, uczuciem niepokoju – skuteczne są głównie trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, trazodon i mirtazapina, zaburzeniami snu – zalecane są chorym mirtazapina, mianseryna czy trazodon, dolegliwościami bólowymi – preferowane są wenlafaksyna i duloksetyna, zaburzeniami czynności poznawczych – za najkorzystniejsze uznawane są wortioksetyna czy agomelatyna. Depresja to poważne zaburzenie - o sposobach jej leczenia i diagnozowania, widzianych oczami psychologa, Katarzyny Kucewicz, rozmawiał w Esce Rock Michał Poklękowski: Leczenie depresji: zasady farmakoterapii W przypadku leczenia depresji ważny jest nie tylko dobór właściwego do potrzeb danego pacjenta leku, ale i dokładne omówienie z nim zasad terapii – zwiększa to szanse na to, że będzie on przestrzegał otrzymanych od lekarza zaleceń. Przede wszystkim trzeba przekazać choremu, że antydepresanty nie są tabletkami przeciwbólowymi i nie działają od razu – na efekty ich działania należy poczekać zwykle od 2 do 4 tygodni. Leczenie przeciwdepresyjne rozpoczyna się od małych dawek leków, a następnie stopniowo się je zwiększa aż do uzyskania dawki terapeutycznej. Pacjent musi zostać poinformowany o możliwych skutkach ubocznych leczenia. Najbardziej nasilone są one w początkowym etapie terapii i później, wraz z upływem czasu, znacząco zmniejszają one swoje nasilenie. Konieczne jest zwrócenie uwagi pacjenta na powyżej opisaną zależność, ponieważ zdarza się, że przez to, że początkowo po lekach czuje się on po prostu gorzej, na własną rękę postanawia z nich zrezygnować. Zagadnieniem, które interesuje wielu pacjentów jest to, jak długo będą musieli przyjmować leki przeciwdepresyjne. Tutaj warto od razu wspomnieć, że wyróżnia się kilka etapów farmakoterapii depresji, którymi są: faza ostra (leczenie aktywne): trwa ona zwykle od 6 do 8 tygodni i jej celem jest ustalenie dawkowania leku skutkującego ustąpieniem objawów zaburzeń depresyjnych u chorego, faza kontynuacji (leczenie podtrzymujące): faza trwająca według jednych autorów minimum 6, a według innych 9 lub nawet 12 miesięcy, jej celem jest uzyskanie pełnej stabilizacji stanu psychicznego pacjenta, leczenie profilaktyczne: wykorzystywane u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową oraz u osób z zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi, ma ono na celu zapobiec nawrotowi zaburzeń. Istnieją pacjenci, którzy - gdy dowiedzą się, że będą musieli zażywać leki przeciwdepresyjne nawet przez rok - stają się niechętni do leczenia farmakologicznego w obawie, że uzależnią się od antydepresantów. Tutaj należy podkreślić, że żaden z wykorzystywanych w psychiatrii leków przeciwdepresyjnych nie uzależnia. Dolegliwości, które mogą pojawić się po odstawieniu tychże środków, występować mogą w związku z zespołem dyskontynuacji leków przeciwdepresyjnych – zapobiec ich rozwojowi może chociażby stopniowe, rozłożone w czasie redukowanie dawki przyjmowanego przez pacjenta leku przed jego całkowitego odstawienia. Leczenie depresji: psychoterapia W różnych źródłach podkreśla się, że owszem, leczenie farmakologiczne stanowi podstawowe oddziaływanie w przypadku zaburzeń depresyjnych, najkorzystniejsze efekty daje ono jednak wtedy, gdy jest połączone z oddziaływaniami psychoterapeutycznymi. Tak jak bowiem farmakoterapia może rozwiązać problem wtedy, gdy ma on podłoże biologiczne, tak już niekoniecznie jest ona w stanie wpłynąć na inne możliwe przyczyny depresji, takie jak np. konflikty rodzinne, szykanowanie w szkole czy przeżycie traumatycznego wydarzenia. Różne rodzaje psychoterapii mogą pomagać pacjentom z depresją – jako przykładowe może tutaj podać psychoterapię psychodynamiczną, terapię poznawczo-behawioralną, terapię psychoanalityczną czy terapię systemową. Leczenie depresji: psychoedukacja Ogólnie ważnym elementem postępowania terapeutycznego w psychiatrii – w tym również i w leczeniu depresji – jest psychoedukacja. Objęty nią powinien zostać zarówno sam pacjent, jak i jego najbliższe otoczenie. Psychoedukacja polega na uświadomieniu pacjenta o jego problemie zdrowotnym, możliwych jego źródłach, jak i metodach leczenia oraz o rokowaniach. Rodzina chorego powinna zostać nią objęta przede wszystkim po to, aby mogła ona zrozumieć istotę dręczącego go problemu i nauczyć się, jak postępować z cierpiącym na depresję bliskim tak, by mu nie zaszkodzić, a pomóc. Leczenie depresji: postępowanie u dzieci i młodzieży Tak jak depresja może wystąpić zasadniczo u każdego człowieka, tak w pewnych konkretnych grupach pacjentów wymaga ona szczególnego postępowania. Pierwszą z takich grup są dzieci i młodzież, u których podstawową metodą leczenia depresji są oddziaływania natury terapeutycznej. Dużą rolę w tej grupie pacjentów odgrywa terapia rodzinna – dość często okazuje się bowiem, że za zaburzenia nastroju u dziecka czy nastolatka odpowiadają konflikty rodzinne, które mogą zostać rozwiązane właśnie poprzez wspólne uczestnictwo w terapii wszystkich członków rodziny. Farmakologiczne leczenie depresji u dzieci i młodzieży również jest możliwe, jednakże jest ono zdecydowanie trudniejsze niż w przypadku dorosłych pacjentów. Trudności biorą się przede wszystkim stąd, iż niewiele leków przeciwdepresyjnych jest zarejestrowanych do leczenia zaburzeń depresyjnych u najmłodszych pacjentów. Takową rejestrację posiadają w Polsce fluoksetyna i sertralina, nie zawsze jednak środki te są skuteczne – w takich sytuacjach, pozarejestracyjnie, do leczenia depresji stosuje się inne preparaty przeciwdepresyjne. Leczenie depresji u kobiet w ciąży Odmiennego niż typowe postępowania wymaga również depresja u kobiet będących w ciąży. W przypadku pojawienia się depresji dopiero w ciąży zwykle, początkowo – zwłaszcza przy niewielkim nasileniu objawów depresyjnych – podejmowane są próby rozwiązania problemu z wykorzystaniem psychoterapii. Wtedy jednak, gdy konieczne staje się leczenie farmakologiczne, dąży się do stosowania minimalnej skutecznej dawki leku, dodatkowo preferowane są te preparaty, których stosowanie wiąże się ze stosunkowo najmniejszym zagrożeniem dla płodu (zwykle w depresji u ciężarnych wykorzystywane są środki z grupy SSRI). Leczenie depresji: rola ruchu, diety i innych oddziaływań Wbrew pozorom pomagać pacjentom z depresją mogą nie tylko leki i praca z terapeutami, ale i również inne metody. Co jakiś czas w medycznych publikacjach pojawiają się doniesienia o tym, jak korzystny wpływ na stan pacjentów wywiera regularna aktywność fizyczna. Nie bez znaczenia u osób z depresją jest odpowiednia, zbilansowana dieta, pomagać chorującym mogą także i dość niecodzienne metody, takie jak np. akupunktura czy picie naparu z dziurawca zwyczajnego. Zdecydowanie trzeba tutaj jednak podkreślić to, że owszem – metody te jak najbardziej mogą przynosić korzystne rezultaty – powinny one jednak być stosowane wspomagająco i nigdy nie mogą stanowić podstawowych metod stosowanych w leczeniu depresji. Leczenie depresji: depresja lekooporna i depresja psychotyczna Zagadnieniem, które zdecydowanie warto poruszyć przy omawianiu terapii zaburzeń depresyjnych, jest leczenie szczególnej postaci depresji, którą jest depresja lekooporna. W jej przebiegu wykorzystywane bywają rozmaite strategie terapeutyczne – stosowane są kombinacje różnych leków przeciwdepresyjnych u jednego chorego (zazwyczaj są to środki o odmiennych mechanizmach działania). Leczenie depresji bazować może jednak i na przyjmowaniu przez pacjenta leku przeciwdepresyjnego wraz z preparatem z całkowicie innej grupy lekowej, np. z lekiem normotymicznym (takim jak sole litu) czy środkiem przeciwpsychotycznym (takim jak np. kwetiapina czy arypiprazol). Odrębności w leczeniu dotyczą również depresji psychotycznej, czyli takiej postaci depresji, w której występują zarówno objawy depresyjne, jak i objawy psychotyczne (w postaci urojeń czy omamów). U pacjentów cierpiących na ten problem same tylko leki przeciwdepresyjne zazwyczaj nie umożliwiają uzyskania poprawy – wraz z nimi zalecane jest im przyjmowanie środków przeciwpsychotycznych. Leczenie depresji: elektrowstrząsy Metodą leczenia depresji, która wciąż wykorzystywana jest w psychiatrii, są elektrowstrząsy. Zdecydowanie terapia elektrowstrząsowa nie jest jednak pierwszorzutową możliwością leczenia zaburzeń depresyjnych – stosuje się ją zwykle w przypadku depresji lekoopornej, depresji przebiegającej z bardzo silnymi tendencjami samobójczymi oraz u chorych z zaburzeniami depresyjnymi, którzy odmawiają przyjmowania posiłków i płynów. Elektrowstrząsy budzą w wielu osobach niepokój, w praktyce jednak są one zarówno bezpieczną (można je wykorzystywać nawet u osób cierpiących na schorzenia kardiologiczną), jak i skuteczną metodą leczenia - szacuje się, że skuteczność terapii elektrowstrząsowej sięgać może od 70 do nawet 90 proc. Leczenie depresji: nowoczesne metody Ze względu zarówno na narastające rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych, jak i na to, że u części chorych występują ich lekooporne postacie, różni naukowcy podejmują się prób poszukiwań nowoczesnych metod leczenia depresji. Jedną z nich jest przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, która w pewien sposób przypomina elektrowstrząsy – metoda ta doprowadza do aktywizacji komórek nerwowych poprzez indukowanie zjawisk elektrycznych w podlegających stymulacji częściach mózgu. Stopniowo rozwija się również tzw. psychochirurgia – jej celem jest przerywanie połączeń neuronalnych, które mogą funkcjonować nieprawidłowo i przez to generować objawy depresyjne, w tej chwili jednak chirurgiczne leczenie w psychiatrii wykorzystywane jest niezmiernie rzadko. Warto tutaj dodać, że zmiany zachodzą również i w farmakologicznym leczeniu depresji. Pojawiają się nowe preparaty, których działanie przypomina mechanizm działania znanych już i wykorzystywanych od lat środków przeciwdepresyjnych, wspomina się jednak również i o możliwości stosowania w leczeniu zaburzeń depresyjnych takich leków, których wcześniej o działanie przeciwdepresyjne w ogóle by nie podejrzewano. Jednym z takich preparatów, o którym w ostatnich latach wspomina się coraz więcej, jest ketamina – obecnie trwają różne badania kliniczne dotyczące możliwości jej szerszego zastosowania w leczeniu depresji. Leczenie depresji: leczenie ambulatoryjne a hospitalizacja Wiele pojawia się czasami wątpliwości – i nie tylko wśród pacjentów, ale i wśród lekarzy – dotyczących tego, czy depresję leczyć ambulatoryjnie, czy też może jednak w szpitalu. Większość pacjentów, szczęśliwie, ma takie nasilenie objawów depresji, że jak najbardziej możliwe jest skorzystanie przez nich z opieki ambulatoryjnej. Jednak gdy u chorego wystąpią znacznie nasilone objawy zaburzeń depresyjnych – np. silne myśli i zamiary samobójcze czy mocno natężone objawy depresji psychotycznej – zdecydowanie konieczna staje się już hospitalizacja. Warto dodać, że jedną z możliwych konsekwencji depresji bywa popełnienie samobójstwa, dlatego też wtedy, gdy najbliżsi mają obawy o stan swojego krewnego, nie ma na co czekać – konieczne jest po prostu jak najszybsze poszukiwanie pomocy. Leczenie depresji: kto powinien je prowadzić? Tak naprawdę powyższe pytanie nie powinno w ogóle paść – leczeniem depresji powinni się zajmować psychiatrzy. Rzeczywistość w Polsce jest jednak inna i ze względu na deficyt lekarzy tej specjalności pacjenci z depresją często trafiają najpierw do innych specjalistów, np. do swojego lekarza rodzinnego. Jak najbardziej taki lekarz może zaproponować i wdrożyć pacjentowi lek przeciwdepresyjny, należy tutaj jednak zwrócić uwagę na kilka aspektów. Przede wszystkim w razie wątpliwości, czy pacjent cierpi rzeczywiście na depresję czy też może jednak na inną jednostkę, powinien on zostać pilnie skierowany do psychiatry, który ma większe doświadczenie i łatwiej mu przeprowadzić odpowiednią diagnostykę różnicową. Do psychiatry powinni zostać również skierowani ci pacjenci, którzy pomimo zalecenia im przez lekarzy innych specjalności środków przeciwdepresyjnych nie obserwują oczekiwanych efektów leczenia oraz te osoby, u których pojawiał się ciężki epizod depresyjny. Na stronie w zakładce "Gdzie szukać pomocy", można znaleźć: 1. WAŻNE TELEFONY ANTYDEPRESYJNE, Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji (22 594 91 00) - jest czynny w środy i czwartki w godz. Telefon Zaufania Fundacji ITAKA (22 484 88 01) - można dzwonić w poniedziałki i czwartki między godz. 17. a 20. oraz wiele innych numerów telefonów, pod którymi osoby z depresją, zaburzeniami psychicznymi czy ofiary przemocy mogą uzyskać wsparcie. 2. MAPĘ PUNKTÓW POMOCY To ogólnopolska baza kontaktów do Poradni Zdrowia Psychicznego, przychodni, w których przyjmują lekarze psychiatrzy, Szpitali z Oddziałami Psychiatrycznymi, a także prywatnych gabinetów lekarzy specjalistów w dziedzinie psychiatrii. Wystarczy wpisać miasto lub kod pocztowy, by znaleźć placówkę najbliżej swojego miejsca zamieszkania. Ponadto pomocy i informacji na temat choroby można szukać na stronie Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują. W okresie jesienno-zimowym prawie każdy z nas boryka się z osłabieniem, zmęczeniem i brakiem chęci do działania. Kiedy czujemy spadek formy i niedostatek apetytu, nawet na własne przyjemności, naturalne zioła w formie oleju, naparu czy nalewki będą najlepszym lekarstwem na depresję, zmęczenie czy zły nastrój. Niestety, każdy raz na jakiś czas doświadcza negatywnych emocji, nadmiaru stresu i stanu przygnębienia. Zmienna pogoda, deszczowa aura i zimny wiatr sprzyjają apatii i rozgoryczeniu. Dodatkowo poziom stresu zwiększa się z powodu nieprzyjemnych sytuacji w pracy lub w domu. Kiedy sytuacja nas przerasta, warto sięgnąć po sprawdzone sposoby naszych przodków. Używali oni tylko i wyłącznie darów natury i jej składników. Działanie ziół jest znacznie łagodniejsze, mniej szkodliwe dla organizmu, a przede wszystkim utrzymuje się zdecydowanie dłużej, niż działanie preparatów z apteki czy smolistej kawy. Może cię również zainteresować artykuł: 5 skutecznych sposobów na jesienno – zimową chandrę! Cudowne zioła na spadek formy Na naszej planecie znajduje się wiele ziół, które w naturalny sposób pomagają wyleczyć depresję czy jesienną chandrę. Potrafią one również za sprawą zawartych w sobie składników dodać energii i wigoru. DZIURAWIEC ZWYCZAJNY Dziurawiec zwyczajny: By Niepokój Zbigniew [CC BY-SA ( from Wikimedia CommonsCharakterystyka rośliny: Ziele dziurawca możemy znaleźć w całej Polsce. Rośnie na leśnych polankach, polach i suchych łąkach. Ziele to może osiągać nawet do 60 cm wysokości. Jego kwiaty przybierają żółty kolor, a liście kształt elipsy. Dziurawiec zwyczajny kwitnie nieprzerwanie od czerwca, aż do września. Właściwości i zastosowanie: Roślina ta zawdzięcza swoje właściwości garbnikom katachinowym. Składnik ten ma podobne działanie do witaminy P. Dziurawiec, posiada również flawonoidy, pektyny, węglowodany i wiele korzystnych soli mineralnych. Dzięki swoim składnikom, roślina ma właściwości antybakteryjne, zwalcza drobnoustroje, poprawia stan drobnych naczyń krwionośnych, leczy odmrożenia i oparzenia, a przede wszystkim pomaga w leczeniu depresji, nerwic oraz stanów lękowych, skutecznie regulując poziom serotoniny. Uwaga, dziurawiec sprawia, że nasz układ nerwowy staje się nadwrażliwy na światło słoneczne, toteż zdecydowanie odradzamy przyjmowanie go i wychodzenie na słońce. Przepis na olej z dziurawca: Olej z dziurawca stosowany doustnie poprawia wydajność intelektualną, usuwa stany znużenia i depresji, znosi również niepokój nerwowy i nastrój przygnębienia. Do wykonania oleju, potrzebne są szczyty pędów z kwiatami i pączkami, mogą być one suszone lub świeże. Używamy proporcji, pół szklanki ziela na 200ml oleju lub oliwy. Świeże kwiaty dodatkowo należy posiekać na drobne kawałki. Układamy pędy warstwami do odpowiednio dużego słoja. Każdą z cienkich warstw powinniśmy opryskać delikatne spirytusem. Nie należy ubijać i ściskać ciasno dziurawca. Słój zamykamy i odstawiamy na piętnaście minut pod działaniem alkoholu. Następnie dolewamy do mieszanki olej lub oliwę w temperaturze pokojowej. Zamykamy słoik i wystawiamy go na działanie promieni słonecznych. Taka mieszanka po około 14 dniach powinna nabrać czerwonego odcienia, potem wystarczy przecedzić i przefiltrować olej, przelać w zaciemnioną butelkę i odłożyć w ciemne chłodne miejsce. LAWENDA Źródło: Charakterystyka rośliny: Lawenda rośnie w całym rejonie Morza Śródziemnego, ale i nie tylko. Możemy znaleźć ją również w Polsce. Najlepiej czuje się na słonecznych i ciepłych stanowiskach. Dorasta do około 70 cm wysokości. Posiada kwiaty o różnych odcieniach i barwach. Właściwości i zastosowanie: Lawenda zawiera olejki eteryczne o złożonej budowie, które wpływają korzystanie na układ nerwowy. Relaksujący zapach lawendy łagodzi skutki stresu, niweluje stany lękowe i rozluźnia, a w przypadku zmęczenia działa pobudzająco oraz wspomaga aktywność umysłową. Pobudza również wydzielanie soków trawiennych, zwalcza drobnoustroje i łagodzi różnego rodzaju bóle. Lawendę można stosować w formie olejków do kąpieli, masażu czy naparów, ale nie tylko, roślina ta świetnie sprawdza się także w kuchni jako przyprawa. Przepis na olejek z lawendy: Olejek z lawendy może być stosowany jako aromat do pobudzająco-łagodzącej kąpieli lub jako smarowidło na skórę podczas bólu mięśni. Do stworzenia olejku, potrzebne są suszone kwiaty lawendy lub świeże, które uprzednio trzeba bardzo dobrze ususzyć. Ususzone kwiaty wkładamy do odpowiednio dużego słoika i zalewamy oliwą z oliwek lub olejem migdałowym czy słonecznikowym, tak aby zalewa pokryła wszystkie składniki. Słój zamykamy i umieszczamy w słonecznym miejscu na około 5-6 tygodni. Gdy mikstura się przegryzie, wyciągamy i filtrujemy resztki rośliny. Wlewamy olejek do ciemnej butelki, zamykamy i przechowujemy w ciemnym miejscu. CYTRYNIEC CHIŃSKI Cytyrniec: By Баранчук-Червонный Лев [CC BY-SA ( from Wikimedia CommonsCharakterystyka rośliny: Cytryniec chiński ze względu na swoją wytrzymałość nadaje się do uprawy na terenie całego kraju. Rośnie wolno, jego łodygi są giętkie i mogą sięgać nawet do 15 m. Dlatego rosnąca roślina wymaga pergol lub altan. Najlepiej rośnie na stanowiskach lekko zacienionych i osłoniętych od wiatru. Owoce przybierają barwę czerwoną i kształt kulki. Właściwości i zastosowanie: Cytryniec chiński dzięki dużej ilości witamin, przeciwutleniaczy i witamin wzmacnia organizm, poprawia samopoczucie i koncentrację. Jest to roślina, która skutecznie radzi sobie ze zmęczeniem i stosowana jest jako środek dodający sił witalnych, zwalczający przygnębienie i znużenie. Swoje zastosowanie w medycynie naturalnej znalazły dojrzałe czerwone kuliste jagody, nasiona oraz suszone owoce cytryńca. Przepis na nalewkę z owoców cytryńca: Taką nalewkę możemy popijać w niewielkich ilościach gdy dopadnie nas chandra i zmęczenie. Dodatkowo podleczy ona nasze oczy oraz poprawi pracę wątroby. Owoce cytryńca płuczemy i dobrze wycieramy. Wkładamy je do odpowiednio dużego gara. Na dwie szklanki owoców potrzebujemy 1 szklanki wody, ¾ szklanki cukru i pół litra alkoholu. Owoce w garze delikatnie rozgniatamy, dodajemy wodę i cukier, doprowadzamy do wrzenia i na bardzo małym ogniu podgrzewamy do rozpuszczenia się cukru. Zimny płyn z gara przelewamy do słoja i zalewamy alkoholem. Mieszamy składniki i zakręcamy. Wstawiamy do ciemnego miejsca na około 3 tygodnie. Kiedy nalewka się przegryzie przecedzamy ją i przelewamy do butelki. ROZMARYN Źródło: Charakterystyka rośliny: W Polskich warunkach rozmaryn uprawiany jest w doniczkach i osiąga do 30 cm wysokości. Posiada sztywne, podobne do igieł listki w kolorze bladej zieleni. Uwielbia stanowiska ciepłe i nasłonecznione. Właściwości i zastosowanie: Roślina ta posiada w sobie tak zwany kwas rozmarynowy, który zapobiega depresji, a jednocześnie uspokaja i zmniejsza poziom stresu. Zwalcza również bakterie i grzyby, działa przeciwzapalnie i chroni przed wolnymi rodnikami. Picie naparu z rozmarynu dodatkowo poprawia koncentrację, usprawnia pamięć oraz poprawia pracę układu trawiennego. Przepis na napar z rozmarynu: Napar z rozmarynu usprawnia trawienie i rozgrzewa, podnosi ciśnienie oraz dodatkowo poprawia nastrój. Do stworzenia naparu potrzebujemy jednej gałązki rozmarynu, paru plasterków cytryny, szklankę wrzątku i 2 małe łyżki miodu. Cytrynę i rozmaryn umieszczamy w kubku, zalewamy wrzątkiem. Przykrywamy naczynie i czekamy około 5 minut aż mikstura się zaparzy. Kiedy uznamy, że napar jest już gotowy dosładzamy go miodem. BAZYLIA Źródło: Charakterystyka rośliny: Bazylia jest rośliną jednoroczną i rozwija się skutecznie w domowych warunkach. Dorasta do około 50 cm. Posiada ciemnozielone łodygi, liście przybierają kolor intensywnej zieleni i owalny kształt. Właściwości i zastosowanie: Bazylia oprócz powszechnego zastosowania jako przyprawa w kuchni, wykorzystywana jest medycynie naturalnej jako lek na problemy z trawieniem i nerwami. Olejek z bazylii w aromaterapii działa jako środek zmniejszający zmęczenie i służy do walki z depresją. Natomiast żucie liści, zerwanych prosto z krzaka pomaga wyeliminować stres i poprawia nastrój. W formie toniku bazylia usuwa negatywne zmiany skórne, a napar z rośliny oczyszcza oskrzela z zalegających płynów. Przepis na napar z suszonej bazylii: Napar można pić podczas złego samopoczucia, początków przeziębienia i podczas bóli stawowych. Napar możemy wykonać z bazylii świeżej lub suszonej. Wystarczy jedna lub dwie łyżki stołowe suszonej rośliny; w przypadku świeżej, liście trzeba drobno posiekać. Liście wkładamy do kubka i zalewamy wrzątkiem, przykrywamy i czekamy około 10 minut aż mikstura się zaparzy. Zioła te są ogólnodostępne, więc zdobycie składników do naturalnego leku na zmęczenie i jesienną depresję, nie będzie trudne. Każdą z tych roślin w formie suszonej bez najmniejszego problemu możemy kupić w dobrym sklepie. A jeżeli najdzie nas chęć, możemy je posadzić u siebie, w ogrodzie, wtedy zawsze będziemy mieć je na wyciągnięcie ręki. Ale musimy pamiętać, aby nie przesadzać z ilością naparów, olejków czy nalewek. Również kobiety w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie powinny na własną rękę leczyć swoich dolegliwości. Wszystkie, nawet naturalne preparaty w zbyt dużych ilościach nie zawsze nam pomogą, a czasem mogą nawet zaszkodzić. Aniela Frank *** Akademia Ducha i Wiedźma Anja Anna zapraszają na webinar: Depresja – Wygraj z nią! Teraz! By ten rok nie musiał być dla nas złamany Depresją i przeleżany w trybie „Przetrwać” aż do marca, należy działać już teraz! Z pomocą Magii i Istot Anielskich dowiesz się, jak najlepiej sobie pomóc i jak pomagać innym w stanach bezradności i niemocy. W programie zajęć między innymi: * Czy to Depresja, czy może zwyczajne zmęczenie? Przetestuj! * Biochemia organizmu – jak pomóc sobie suplementami, ziołami, aktywnością fizyczną, mudrami, prostymi zabiegami codziennymi * Alchemia – jak transfigurować niemoc i odrętwienie w motywację i działanie, którędy doprowadzić do Przemiany i jak odzyskać energię * Chemia – zatrucie organizmu, odtruwanie wątroby i układu immunologicznego, pozbywanie się metali ciężkich * Codzienne motywatory – metody na stworzenie w sobie energii * Ochrona Archanioła Zadkiela – by wszystko było dla Ciebie nauką i wartością, lecz by zabezpieczyć Cię przed utratą energii * Sposoby magiczne na pozbycie się depresji * Sposoby magiczne na pomoc osobie z depresją (Webinar będzie nagrywany, jeśli z jakiś powodów nie możesz być z nami na żywo, szkolenie po wykupieniu dostępu będziesz mógł obejrzeć w dowolnym, dogodnym dla siebie momencie). Źródła: